از تدارک چند ده تن غذا برای میهمانان از راه رسیده تا کشتار بی حد و حسابشان، تالاب های شمالی کشورمان اسیر آنچنان تعارضی است که در دنیا بی مثال و چه بسا بی سابقه است؛ اینقدر که میتوان پرسید آیا دسته اول برای رونق کاسبی دسته دوم تلاش نمیکنند؟!
به گزارش «تابناک»، هر چه نگرانی ها از شیوع دوباره آنفلوانزای مرغی و اخباری که از جان باختن چند تن بر اثر ابتلا به آن در شرق آسیا به گوش میرسید، برای دوست داران حیات وحش کشورمان حائز اهمیت بود و نوید تعطیلی صید و شکار را به همراه داشت، اما اخبار رسیده حکایت از آن دارد که این امیدها سرابی بیش نبوده است.
البته یکی دو ماه است که صید و شکار در استان های شمالی کشورمان ممنوع شده است؛ در استان هایی که هر ساله میزبان چندین هزار انواع پرنده های مهاجر از مدارهای شمالی کره زمین هستند ولی چد سالی است که سابقه میهمان نوازی شان خراب شده است.
چند سالی است که صیدهای سنتی جایشان را به شیوه های کشتار جمعی و قتل عام پرندگان بومی و مهاجر دادهاند تا برخی از محل فروش انبوه پرندگان صید شده، پر رونق ترین شغل فصلی در کشور را تجربه کنند و برخی دیگر که عظمت خلقت را در کوچ هر ساله این پرندگان به منطقه میدیدند و شکر به جا میآوردند، به این نتیجه برسند که آنچه به جایی نرسد، فریاد است!
این روند زمانی تلخ تر میشود که میبینیم توصیه مسئولانی چون وزیر دادگستری (که در سفر به مازندران خواستار مقابله مسئولان با شکار و صید غیر مجاز پرندگان مهاجر شده بود) یا گردهم آیی مسئولان اجرایی، انتظامی و قضایی برای چاره جویی در این باره هم راه به جایی نمیبرد و حتی صید و روش لاشه پرندگان حرام گوشت و کشتار گونه هایی که به شدت در معرض انقراض هستند هم موجب شکل گیری واکنشی درخور نمیشود.
اوضاع زمانی دردناک تر جلوه میکند که میبینیم برخی مسئولان به جای انجام وظایفشان، با طرح سخنانی چون "مقابله با شکارچیان (بخوانید قانون شکنان) با شیب ملایم" و یا "سنت خواندن نسل کشی پرندگان در تالاب به دست اشرار"، عملا راه را برای تداوم کشتار پرندگان باز گذاشته و به نوعی با متخلفان هم مسیر میشوند!
از همه این ها بدتر، سیاست یک بام و دو هوای برخی دیگر از مسئولان است که تالاب های حفاظت شده کشور را همزمان به بهشت و جهنم میهمانان زمستانی تبدیل کرده است؛ میهمانانی که هزاران کیلومتر را برای رسیدن به این تالاب ها پرواز میکنند و در مقصد با پذیرایی جانانه برخی مواجه شده و به دست بعضی دیگر به زندگی شان خاتمه داده میشود!
ماجرا به این صورت است که با آغاز فصل سرما و فرا رسیدن موسم کوچ پرندگان ساکن نواحی شمالی کره زمین، جمعیت کثیری از پرندگان مهاجر راهی مناطق گرم تر واقع در مدارهای جنوبی تر زمین، من جمله تالاب های خوش آب و هوای شمال کشورمان میشوند؛ جایی که خیلی از دوست داران طبیعت برای میزبانی شان ماه ها تدارک دیده و توانسته اند با گرد آوری ده ها تن دانه، بزرگترین ضیافت ممکن را برایشان فراهم آورند.
ضیافتی که هر ساله با ورود پرندگان مهاجر آغاز میشود و تا موسم کوچ و بازگشتشان به سرزمین های شمالی ادامه دارد. مراسمی که تبدیل به نوعی آیین استقبال شده و توجه خبرنگاران و عکاسان را به خود جلب کرده تا برخی مسئولان هم برای حضور و گرفتن عکس یادگاری در آن ترغیب کند.
اما این مراسم زیبا در حالی برگزار میشود که کمی آن سو تر، آنقدر دام های مختلف برای شکار پرندگان خسته از راه پهن شده که تقریبا هیچ موجودی از آنها جان به در نمیبرد. البته کمتر عکاس و خبرنگاری یارای ورود به این شکارگاه های مخوف را دارد و در نتیجه سوژه خوبی برای مسئولان علاقمند به عکس یادگاری نیست!
بدین ترتیب تعارضی به چشم میخورد که به غایت دردناک است. آنقدر دردناک که میتوان از نابودی گونه های رو به انقراض و کشتار گونه های در معرض انقراض در مقابلشان صرف نظر کرد و پرسید چگونه است که در ذرت پاشیدن برای پرندگان خیلی ها مسئولیت دارند و در صحنه حاضر میشوند اما در مقابله با کشتارشان، هیچ کسی قبول مسئولیت نمیکند؟ آیا این بی مسئولیت تنها گریبان حیات وحش را میگیرد یا نوبت خودمان هم در این دنیای وارونه از راه خواهد رسید؟!
منبع : تابناک