![](images/Title.png)
حقوق شهروندی را تدوين كنيد، ولی به شرط اجرا
تاریخ : 30 بهمن 1393
![](images/textEdit.png)
تنظیمات متن :
رنگ پشت متن
![](images/blackBg.jpg)
سایز متن
21
با شروع به کار دولت تدبیر و امید، تلاش برای تحقق حقوق شهروندی به عنوان یکی از مهمترین شعارهای انتخاباتی رئیس دولت جدید با تدوین منشور حقوق شهروندی مورد توجه قرار گرفت.معاون حقوقی رئیس جمهور در آخرين اظهار نظر خود در رابطه با سرنوشت منشور حقوق شهروندي گفته است كه تاکنون حدود 2000 ایمیل و 200 مقاله علمی و پژوهشی در مورد حقوق شهروندی به معاونت حقوقی رئیس جمهور رسیده است.
به گزارش قانون، الهام امینزاده با اشاره به اتمام روند بررسی لایحه حقوق شهروندی در معاونت حقوقی ریاست جمهوری، خاطرنشان کرد: ما در معاونت حقوقی ریاست جمهوری اصلاحات مورد نظر را اعمال و همچنین تمام پیشنهادات دریافتی را در قالب یک جدول به رئیس جمهور ارائه کردیم.
در اين رابطه قانون در گفت و گو با دكترخيرا... پروین عضو هیات علمی دانشگاه تهران به بررسی جایگاه حقوق شهروندی و منشور حقوق شهروندی در ایران پرداخته است.
پس از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید و توجه ریاست محترم جمهور به حقوق شهروندی با توجه به وعدههای انتخاباتی ایشان، دغدغه تنظیم منشوری به نام منشور حقوق شهروندی در جامعه حقوقی کشور شکل گرفت، از نظر شما جایگاه مفهوم حقوق شهروندی در نظام حقوق جمهوری اسلامی ایران چیست و چه جایگاهی در قانون اساسی کشور دارد؟
از زمانی که بحث قانون اساسی و حقوق اساسی مطرح شده است مقولهای به نام حقوق شهروندی هم ظهور کرد. در این زمینه اولین اعلامیه حقوق شهروندی را فرانسویان نوشتند. بعدها سایر کشورها هم اعلامیههایی در این خصوص نوشتند. اما این سوال پیش آمد که آیا اعلامیههای حقوقی برای رعایت حقوق شهروندی و حقوق بشر کافی هستند؟ چراکه اصولا اعلامیههای حقوقی بیشتر مباحث توصیهای و اخلاقی را مطرح میکنند و فاقد ضمانت اجرا هستند. لذا سعی بر این شد که مباحث حقوق شهروندی دارای ضمانت اجرا شود. بنابراین حقوق شهروندی بعد از این تحت عنوان حقوق بنیادین ملت در قوانین اساسی کشورها ورود پیدا کرد.در اكثر قوانین اساسی کشورها فصلی تحت عنوان اعلامیه حقوق يا اعلامیه حقوق شهروندی یا حقوق ملت ذکر شده است.
از لحاظ سابقه باید گفت که ورود مفهوم حقوق شهروندی در قوانین ایران به دو دهه اخیر باز میگردد و در تعدادی قوانین و مقررات مختلف ظرف کمتر از دو دهه مطرح شده است. برای مثال: آیین نامه تعزیرات حکومتی در شهرداریهای کشوردرخصوص شهروندان و کارکنان 1376؛ قانون معاهده اساس روابط متقابل واصول همکاری بین ایران و روسیه مصوب 1380 مجلس؛ بخشنامه 1383 رئیس قوه قضاییه در حقوق شهروندی؛ پیشنویس لایحه قانون حقوق شهروندی و تأسیس نهاد ملی دفاع از حقوق شهروندی 1383؛ قانون احترام به آزادیهای مشروع و حفظ حقوق شهروندی مصوب 1383 مجلس؛دستورالعمل اجرایی بند 15 قانون اخیر؛ قانون ساختار نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی 1383مجلس؛ آییننامه اجرایی سازمان زندانها و اقدامات تامینی وتربیتی 1384 قوه قضايیه؛ آییننامه اجرایی 1385 در نحوه اداره بازداشتگاههای امنیتی مصوب قوه قضايیه؛ قانون 1383 برنامه چهارم توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران از جمله مهمترین مقرراتی هستند که نکاتی را در مورد مفهوم حقوق شهروندی متذکر شدهاند.
فصل سوم قانون اساسی ایران نیز بدون ذكر نام حقوق شهروندي به اين حقوق اختصاص پیدا کرده وتحت عنوان حقوق ملت آمده است. همچنين در اصول ویژه نيز مانند اصلهاي 13 و 14 رفتار انسان دوستانه و مبتني براحترام به حقوق بشر و حقوق شهروندي را نسبت به همه اقشار ملت اعم از اقليتهاي ديني و سياسي در پيش گرفته است كه در مقايسه با ديگر دولتها به ويژه كشورهاي اسلامي، از امتيازات چشم گيري برخوردار بوده است. اين حقايق عليرغم تبليغات سهمگين رسانههای گروهي نظام سلطه درگزارشهای سازمان ملل متحد به خوبي نمايان است و جهان آنرا مشاهده كرده است.
پس از روی کار آمدن دولت جدید برای بهبود و ارتقای حقوق شهروندی منشوری با همین عنوان تصویب شد، آیا تدوین چنین منشوری ضرورت داشت؟
به نکته مهمی اشاره کردید. از دو جهت میتوان به این موضوع پرداخت: یکی از جهت الگوگیری از جهان و یکی از جهت قوانین و مقررات داخلی. در زمینه الگوگیری جهانی میتوان به اعلامیه حقوق بشر و شهروند فرانسه که در قرن هجدهم نوشته شده است اشاره کرد. آیا از آن زمان تا امروز که فرانسه پنج جمهوری عوض کرده است و قانون اساسی این کشور بیشتر از 20 بار اصلاح شده است، اعلامیه حقوق شهروندی هم مکررا نوشته شده است؟ پاسخ منفی است. این اعلامیه به قوت خود باقی مانده است اما سعی شده تا خلأهای آن برطرف شود. مثلا یکی از خلأهای اساسی که این اعلامیه داشت عدم ضمانت اجرا بود. نکته قابل توجه در این زمینه نیز این است که از آنجاکه این اعلامیه بیشتر جنبه اخلاقی و توصیهای داشت فاقد ضمانت اجرا بود. لذا در مقدمه قانون اساسی 1946 و 1958 این اعلامیه را مورد تاکید قرار دادند و نهادی به نام شورای قانون اساسی فرانسه را متولی این حقوق کردند. امروزه این نهاد یکی از متولیان اصلیِ حفظ حقوق وآزادیهای بنیادین شهروندان فرانسوی است. در سایر کشورهای دنیا هم نهادهایی که متولی نظارت بر قانون اساسی هستند، بیشتر برای نظارت بر حقوق و آزادیهای عمومی ایجاد شده اند. اگر ما به این الگو نگاه کنیم با وجود فصل سوم قانون اساسي دیگر ضرورتی وجود ندارد که حقوق شهروندی جداگانه بنویسیم.
به نظر شما براي اجرايي شدن حقوق شهروندي در شرايط امروز چه كاري بايد انجام داد؟
کاری که ما در حال حاضر باید انجام دهيم این است که نواقص قانون اساسی را پیدا كرده و اصلاح كنيم. همه مطالبی که باید در حقوق شهروندی مطرح شوند اعم از عدم تبعیض نژادی، آزادی مطبوعات، حقوق زنان، اصل برائت و... همگی در قانون اساسی به خوبی پوشش داده شده اند. ما باید بررسی کنیم که چه نواقصی در این فصل وجود دارد و به دنبال برطرف کردن این نواقص باشیم. به عنوان مثال آیا متولیان و مسئولان هستند که این قانون را به خوبی اجرا نمیکنند؟ یا آیین نامههای لازم برای اجرای این قانون تهیه و تصویب نشده اند؟ يا این قانون ضمانت اجرا ندارد؟ نه اینکه مجددا با صرف زمان و هزینههای زیاد از صفر حقوق شهروندی بنویسیم و به دنیا هم اعلام کنیم که ما تازه حقوق شهروندی نوشته ایم و دنیا هم فکر کند ما تا امروز حقوق شهروندی نداشته ایم، اما بر قانون اساسی که میثاق ملی کشور است چنین وضعی حاکم نیست. مخصوصاً که مرجع نظارتی خاص خویش را نیز دارد و دستخوش تغییر دولتها و حاکمیتها و احزاب نمیشود. بهترین قانون حقوق شهروندی است که همه مسائل را نیز به خوبی در بر گرفته است. پس بهتر است دولت بیش از هرچیز به فکر اجرای همین حقوق شهروندی موجود و نهادینه کردن آن باشد.
بر فرض تصویب این منشور چه به صورت یک دستورالعمل دولتی و چه به صورت یک قانون مصوب مجلس، جایگاه آن منشور مصوب در چه ردهای قرار دارد؟
باید توجه داشت که قانون اساسی قانون مادر است و هر مصوبهای که توسط قانونگذار عادی تصویب میشود باید مطابق آن باشد. پس این لايحه شهروندي كه چند وقتي است از آن صحبت میشود ولو اینکه در مجلس هم تصویب شود و به شکل قانون عادی در بیاید بالاتر از قانون اساسی نیست چراکه قانون عادي محسوب میشود و پايينتر از قانون اساسي است. اگر هم مصوبه دولت باشد که شأن آن از قانون عادی هم پایینتر است. ضمن اینکه قانون اساسی به آسانی دستخوش تغییرات نمی شود و نگهبانی به عنوان شورای نگهبان دارد. لذا آنچه که در این پيش نويس به نگارش درآمده چه به صورت لایحه تقدیم مجلس شود و چه به صورت بخشنامه از طرف رئیس جمهور ابلاغ شود و چه به صورت مصوبه هیات دولت درآید، هرگز شأن قانون اساسی را نخواهد داشت.
بنابراین ما برای اجرای حقوق شهروندی در کشور باید قانون اساسی را تقویت کنیم؛ تقویت قانون اساسی هم به این معناست که راهکارهای اجرایی آن را با آموزش دادن حقوق شهروندی به مردم و مسئولان و با الزام مسئولان به اجرای حقوق شهروندی فراهم کنیم. یعنی نیروی انتظامی هنگام برخورد با مردم حقوق شهروندی آنها را رعایت کند؛ یا یک قاضی هنگام برخورد با اصحاب دعوا با رعایت حقوق شهروندی به حل و فصل دعوا بپردازد. مسئولان كرامت و حرمت شهروندان را رعايت كنند و دولت نیز شفاف و پاسخگو باشد. لذا دولت اگر میخواهد حقوق شهروندی را تقویت کند باید آموزش آن را در دستور کار خود قرار بدهد به گونه اي كه حقوق شهروندي ملكه اذهان شود. بنابراین با توجه به اختصاص فصلی از قانون اساسی به حقوق شهروندی و همین طور پیشینه کشور نسبت به حقوق شهروندی از زمان مشروطیت، به عنوان اولین کشوری که در خاورمیانه قانون اساسی تصویب کرد و حقوق ملت را به رسمیت شناخت، هیچ ضرورتی وجود نداشت که به جهانیان اعلام کنیم که به تازگی در صدد نگارش حقوق شهروندی هستیم. باید با دید کلان و با در نظر گرفتن منافع ملی به این امر نگریست و در چهارچوب منافع و مصالح ملی و ضمن در نظر گرفتن حیثیت و شأن کشور به این مسائل نگاه کنیم.
منبع : تابناک
نظرات :